رزق نمايى بلكه به همان روزى كه برايت مىرسد ، قناعت و بسنده كنى و خود را به سبب طلب روزى به زحمت نيفكن ؛ چه آن‌كه اگر مشغول طلب روزى باشى ، از آخرت بازمىمانى و آخرت را با عبادت و هدايت ، طلب نما . ما تو را روزى مىدهيم هرگاه به آنچه كه برايت مىرسد قناعت كنى ، ما كفايتت مىكنيم » . اشكال : اگر رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) از طلب روزى منع شده باشد ، ما نيز بايد منع شده باشيم ؛ به دليل وجوب پيروى ، يعنى از باب پيروى از رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) نبايد طلب روزى نماييم : در حالى كه طلب روزى نكردن ما به اجماع و اتّفاق علما ، محكوم به بطلان است . پاسخ هر شخصى به فراخور خودش ، خواسته و مطلوبى دارد ؛ نظر به اين كه خواستهء رسول اكرم ( ص ) بالاترين خواسته‌ها است . لذا ممكن است پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) به چيزى مكلّف باشد كه ديگران نباشند ؛ بنابراين طلب روزى نكردن ، از چيزهايى است كه مخصوص رسول ( ص ) بوده و تأسّى و پيروى از پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) در آن‌ها ، بر ديگران ، واجب نمىباشد . ( همانند نماز شب كه تنها بر رسول اللّه ( ص ) واجب بود يا استعمال عطر و جواز تعدّد زوجات ) . 5 - نظر بر اينكه متاع دنيا كه از توجّه به آن منع شده است ، چه بسا ممكن است كه فايده و نتيجه‌اى در پى داشته باشد . لذا به دنبال آن ، خاطرنشان فرموده است كه زخارف ( متاع‌هاى رنگارنگ ) دنيوى ، هيچ فايده و نتيجه‌اى ندارد ، بلكه متاع دنيا در مقايسه با عبادات و طاعات ، ناچيز و پوچ است . عبادات و طاعات فوايد دائمى ، هميشگى و پيامدهاى لذيذ و شيرين و جاويدى دارد و منحصرا حقيقت عاقبت و آيندهء نيك ، از آن صاحبان تقوى و پرهيزگاران مىباشد . [ 16 ] آيه چهارم : « قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ » ؛ « به تحقيق مؤمنان رستگار شده‌اند آنان كه در نمازشان خشوع دارند » . آيهء مباركه دلالت بر وجوب نماز دارد و به نمازگزار بشارت رستگارى داده است . رستگارى يعنى به آرزوها و خواسته‌هاى خود نائل ، و به مقصود خويش مىرسند و از عذاب الهى و از حدس و گمان عذاب الهى در امان مىباشند و به طور دائم و جاويد در حال بهره‌مندى از رحمت الهى باقى ، هستند . كلمهء « قد » براى اثبات چيزى است كه مورد انتظار مىباشد ؛ همان طورى كه كلمهء « لمّا » نفى آن چيز را إفاده مىنمايد . نظر بر